Ve yeniden ay dalganin üzerinde... ..Yavasca bana süzülüyor.. sessiz kanatlarla gece geliyor.. ..Yüregimin ‘eski sen’e can attigi gibi.. ..Elimde uzun zaman önce donmus bir gülü tutuyorum... ..Yapraklari solmus.. ..Büyümeyi kesmis..! Beni hüzüne terk etmis.. ..Ask sarabi oldukça tatli fakat hüzün beklenilen.. ..Gün batimida biliyordum korkunun yükselen maskesiyle buluscagimi. ..Gözlerime gecenin perdeleri iner... ..Gecenin karanlik ve nazik ince sisi açgözlülükle sahiplendi herseyi. ..Gece: kalbi üzüntüyle dolu olanin ve kederde bogulanin üzüntü kaynagi ve beni tatli mavi sesiyle sarhos ediyor. .. Yalnizligin sarhoslugu sayesinde daha fazla korkmayacagim ölümün kutsal kralligindan... .. Acinin sarabini içerken tek bir iç çekme duymayacaksin dudaklarimdan.. ... yüregim bir daha hiç agrimayacak biliyorum bunlarin hepsi bitecek.... .. ve Sadece ben ve gecenin siiri.. .. ...sonsuza kadar beraber.. .... ... sessizlik benim için çok güzel çaliyor……..... .. .. .. .


//empyrium//